Anemia z niedoboru żelaza – dlaczego sama dieta rzadko wystarcza i jak ją naprawdę leczyć? - obrazek wyróżniający

Anemia z niedoboru żelaza – dlaczego sama dieta rzadko wystarcza i jak ją naprawdę leczyć?

Autor: Monika Sejbuk 25 wrz 2026

Czy anemię z niedoboru żelaza da się wyleczyć samą dietą? W większości przypadków nie. Z jedzenia przyswaja się tylko część zawartego w nim żelaza, a przy niskiej ferrytynie, czyli wyczerpanych zapasach żelaza w organizmie, sama dieta zwykle nie pozwala uzupełnić niedoboru wystarczająco szybko.  Dlatego podstawą leczenia jest preparat żelaza przyjmowany przez kilka miesięcy, a dieta pomaga go wchłaniać i zapobiega nawrotom. Sprawdź, jak rozpoznać anemię, jakie żelazo wybrać, ile trwa leczenie i co jeść, żeby przyspieszyć poprawę.

Spis treści

    Czym jest anemia z niedoboru żelaza i jak żelazo wpływa na hemoglobinę?

    Anemia z niedoboru żelaza to stan, w którym organizm ma za mało żelaza, żeby wytwarzać prawidłową ilość hemoglobiny. Hemoglobina to białko znajdujące się w krwinkach czerwonych, które przenosi tlen z płuc do tkanek.  Żelazo jest głównym budulcem hemoglobiny – bez niego krwinki czerwone powstają mniejsze i bledsze, a tkanki dostają mniej tlenu. Stąd zmęczenie, zadyszka i bladość, które towarzyszą niedokrwistości.

    Zależność między hemoglobiną a żelazem przebiega etapami. Najpierw wyczerpują się zapasy żelaza, co widać w spadku ferrytyny, czyli białka magazynującego żelazo w wątrobie, śledzionie i szpiku. Hemoglobina w tym czasie może być jeszcze w normie. Dopiero gdy zapasy się kończą, spada też hemoglobina i pojawia się anemia.

    Niska hemoglobina przy wysokim lub prawidłowym żelazie w surowicy zwykle nie oznacza anemii z niedoboru żelaza. Taki układ wyników może wskazywać na inny rodzaj niedokrwistości – z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego, związanej z przewlekłą chorobą albo z zaburzeniem wytwarzania krwinek. W takiej sytuacji przyjmowanie żelaza na własną rękę nie pomoże, a może zaszkodzić, dlatego wynik wymaga oceny lekarza.

    Jakie są przyczyny niedoboru żelaza?

    Niedobór żelaza powstaje z czterech głównych powodów:

    • utrata krwi,
    • zwiększone zapotrzebowanie,
    • zbyt mało żelaza w diecie,
    • zaburzone wchłanianie.

    Utrata krwi – to najczęstsza przyczyna u dorosłych. Obfite miesiączki, krwawienia z przewodu pokarmowego (wrzody, polipy, hemoroidy, regularne przyjmowanie leków przeciwbólowych z grupy NLPZ) i częste oddawanie krwi stopniowo wyczerpują zapasy żelaza. Krwawienie z przewodu pokarmowego może być niewidoczne gołym okiem, dlatego u mężczyzn i kobiet po menopauzie z niedoborem żelaza lekarz zwykle zleca badania jelit.

    Zwiększone zapotrzebowanie – ciąża, karmienie piersią, okres dojrzewania i intensywny trening wytrzymałościowy podnoszą dzienne zapotrzebowanie na żelazo. Jeśli dieta nie nadąża, zapasy topnieją nawet bez utraty krwi.

    Zbyt mało żelaza w diecie – dotyczy głównie osób na diecie wegańskiej lub wegetariańskiej oraz osób odżywiających się jednostajnie i ubogo. Żelazo z roślin wchłania się kilkakrotnie gorzej niż z mięsa, więc sama ilość w tabelach wartości odżywczych nie mówi wszystkiego.

    Zaburzone wchłanianie – celiakia, nieswoiste zapalenia jelit, zakażenie Helicobacter pylori, operacje bariatryczne oraz długotrwałe przyjmowanie leków hamujących wydzielanie kwasu żołądkowego ograniczają wchłanianie żelaza w dwunastnicy, czyli początkowym odcinku jelita cienkiego lub przewlekły stan zapalny.

    Jakie objawy daje anemia z niedoboru żelaza ? - infografika

    Jakie objawy daje anemia z niedoboru żelaza i jakie badania ją potwierdzają?

    Najczęstsze objawy anemii z niedoboru żelaza to przewlekłe zmęczenie, osłabienie, zadyszka przy niewielkim wysiłku, bladość skóry i spojówek, zawroty głowy, kołatanie serca oraz trudności z koncentracją. Do tego dochodzą objawy samego niedoboru żelaza, które mogą pojawić się jeszcze przed spadkiem hemoglobiny:

    • wypadanie włosów i łamliwe paznokcie,
    • pękające kąciki ust,
    • zimne dłonie i stopy,
    • bóle głowy, 
    • zespół niespokojnych nóg, czyli przymus poruszania nogami wieczorem,
    • ochota na jedzenie lodu, kredy lub surowego ryżu.

    Rozpoznanie opiera się na badaniach krwi. Podstawowy zestaw obejmuje:

    1. Morfologię krwi – pokazuje stężenie hemoglobiny i wielkość krwinek. W anemii z niedoboru żelaza krwinki są zwykle mniejsze niż prawidłowe.
    2. Ferrytynę – najczulszy wskaźnik zapasów żelaza. Wynik poniżej 30 ng/ml zwykle oznacza niedobór, nawet przy prawidłowej hemoglobinie.
    3. Żelazo w surowicy i TIBC – TIBC, czyli całkowitą zdolność wiązania żelaza, która przy niedoborze rośnie.
    4. CRP – białko ostrej fazy. Stan zapalny podnosi ferrytynę i może maskować niedobór, dlatego oba wyniki ocenia się razem.

    Samo stężenie żelaza w surowicy zmienia się z dnia na dzień i zależy od ostatniego posiłku, dlatego nie nadaje się do samodzielnej oceny. Jeśli masz objawy niedoboru, a hemoglobina jest w normie, poproś o oznaczenie ferrytyny.

    Jak leczy się anemię z niedoboru żelaza?

    Leczenie anemii z niedoboru żelaza polega na dwóch działaniach jednocześnie: uzupełnieniu zapasów żelaza preparatem doustnym lub dożylnym oraz usunięciu przyczyny niedoboru. Samo uzupełnianie żelaza bez znalezienia źródła utraty daje poprawę tylko na chwilę – po odstawieniu preparatu anemia wraca.

    W większości przypadków wystarczają doustne leki z żelazem, przyjmowane zwykle raz dziennie lub co drugi dzień. Dawkowanie co drugi dzień jest coraz częściej zalecane, ponieważ organizm wchłania wtedy więcej żelaza z każdej dawki, a skutki uboczne są łagodniejsze. O schemacie decyduje lekarz na podstawie wyników i nasilenia objawów.

    Żelazo dożylne stosuje się, gdy leki doustne nie działają, są źle tolerowane, wchłanianie jest zaburzone albo anemia jest ciężka i wymaga szybkiej poprawy. Podaje się je w ośrodku medycznym w formie wlewu.

    Żeby doustne żelazo działało, przyjmuj je według kilku zasad:

    1. Bierz je na czczo lub godzinę przed posiłkiem, jeśli żołądek to toleruje. Przy dolegliwościach przenieś dawkę na posiłek – wchłonie się mniej, ale regularnie.
    2. Popijaj wodą.
    3. Zachowaj co najmniej 2 godziny odstępu od kawy, herbaty, nabiału, preparatów wapnia i magnezu oraz leków na zgagę.
    4. Nie przerywaj kuracji po pierwszej poprawie samopoczucia – zapasy odbudowują się dłużej niż hemoglobina.

    Najczęstsze skutki uboczne leków z żelazem to zaparcia, nudności, ból brzucha i ciemne zabarwienie stolca. Jeśli dolegliwości utrudniają leczenie, zamiast odstawiać preparat, poproś lekarza o zmianę formy żelaza lub schematu dawkowania.

    Jakie jest najlepsze żelazo na anemię?

    Najlepsze żelazo na anemię to takie, które przyjmujesz regularnie przez kilka miesięcy bez dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego – przyswajalność i tolerancja liczą się bardziej niż sama zawartość żelaza w tabletce. W praktyce wybór sprowadza się do dwóch kwestii: czy potrzebujesz leku, czy wystarczy suplement, oraz jaką formę chemiczną żelaza wybrać.

    Czym różni się lek z żelazem od suplementu diety?

    Różnica między lekiem a suplementem nie sprowadza się do ceny:

    • Lek – ma zbadaną skuteczność w konkretnym wskazaniu, dawka jest gwarantowana, a ulotka podaje schemat leczenia anemii. Leki z żelazem bez recepty zawierają zwykle siarczan, glukonian lub fumaran żelaza.
    • Suplement diety – uzupełnia dietę i służy do zapobiegania niedoborowi lub wsparcia po wyrównaniu wyników. Dawki są zwykle niższe (10–30 mg), za to częściej stosuje się formy łagodne dla żołądka, np. diglicynian. Przykładem suplementu z żelazem w dobrze przyswajalnej formie jest Ferricomplex.

    Preparat bez recepty wystarczy przy łagodnej anemii i potwierdzonym niedoborze u osoby, która wie, skąd on się wziął – na przykład przy obfitych miesiączkach lub diecie roślinnej. Nie wystarczy, gdy hemoglobina jest niska mimo kilku tygodni przyjmowania żelaza, gdy przyczyna niedoboru jest nieznana albo gdy anemia pojawiła się u mężczyzny lub kobiety po menopauzie. W tych sytuacjach potrzebna jest diagnostyka, a nie mocniejsza tabletka.

    Jakie formy żelaza stosuje się w preparatach? 

    Formy żelaza różnią się przyswajalnością i tym, jak obciążają żołądek. Poniżej porównanie trzech najczęściej spotykanych grup.

    Formy żelaza - tabela

    Jeśli po siarczanie żelaza masz zaparcia lub ból brzucha, zmiana na diglicynian zwykle pozwala kontynuować leczenie bez zmniejszania dawki dobowej.

    Ile czasu trwa leczenie anemii żelazem?

    Leczenie anemii żelazem trwa zwykle od 3 do 6 miesięcy, a przy głębokim niedoborze lub trwającej utracie krwi nawet dłużej. Nie kończy się w momencie, gdy hemoglobina wraca do normy – po jej wyrównaniu żelazo przyjmuje się jeszcze przez około 3 miesiące, żeby odbudować zapasy w postaci ferrytyny.

    Poprawa przebiega etapami:

    1. 1–2 tygodnie – ustępuje część zmęczenia i zawrotów głowy, choć wyniki jeszcze się nie zmieniły. To wynik szybszej produkcji nowych krwinek.
    2. 3–4 tygodnie – hemoglobina rośnie zwykle o 1–2 g/dl. Lekarz w tym czasie zleca kontrolną morfologię, żeby sprawdzić, czy preparat działa.
    3. 2–3 miesiące – hemoglobina wraca do normy u większości osób z łagodną i umiarkowaną anemią.
    4. Kolejne 3 miesiące – odbudowa ferrytyny. Dopiero wtedy odstawia się preparat.

    To, jak długo brać żelazo przy anemii, zależy od głębokości niedoboru i od tego, czy przyczyna została usunięta. Jeśli po 4 tygodniach regularnego przyjmowania hemoglobina nie wzrosła co najmniej o 1 g/dl, leczenie wymaga zmiany – innej formy, żelaza dożylnego albo dalszej diagnostyki wchłaniania. Po zakończeniu kuracji ferrytynę kontroluje się co 6–12 miesięcy, zwłaszcza przy obfitych miesiączkach lub diecie roślinnej.

    Jakie produkty i soki pomagają przy anemii?

    Przy anemii pomagają przede wszystkim produkty z żelazem hemowym, czyli pochodzącym z mięsa i ryb, oraz produkty roślinne z witaminą C. Żelazo hemowe wchłania się w 15–35%, roślinne żelazo niehemowe tylko w 2–10%, dlatego ta sama ilość żelaza na talerzu daje bardzo różny efekt.

    Co jeść, aby podnieść żelazo:

    • Wątróbka – drobiowa lub wieprzowa, najbogatsze źródło żelaza hemowego. Wystarczy raz w tygodniu, w ciąży tylko po konsultacji z lekarzem ze względu na dużą zawartość witaminy A.
    • Czerwone mięso – wołowina, cielęcina, dziczyzna. Zawiera więcej żelaza niż drób.
    • Ryby i owoce morza – sardynki, makrela, małże.
    • Żółtka jaj – umiarkowana ilość żelaza, ale łatwo dostępna na co dzień.
    • Rośliny strączkowe – soczewica, ciecierzyca, fasola. Najlepsze roślinne źródło, jeśli połączysz je z papryką lub natką pietruszki.
    • Kasza gryczana i jaglana, pestki dyni, sezam – dobre uzupełnienie, zwłaszcza w diecie roślinnej.
    • Zielone warzywa liściaste – szpinak, jarmuż, natka pietruszki. Zawierają żelazo, ale też związki ograniczające jego wchłanianie, więc traktuj je jako dodatek, nie podstawę.

    Soki nie leczą anemii, ale mogą poprawić wchłanianie żelaza z posiłku. Najlepiej działają soki bogate w witaminę C – z pomarańczy, czarnej porzeczki, aceroli, grejpfruta. Szklanka soku pomarańczowego do posiłku ze strączkami może kilkukrotnie zwiększyć ilość wchłoniętego żelaza.

    Sok z buraka bywa kojarzony z uzupełnianiem żelaza, jednak zawiera go stosunkowo niewiele – około 0,8 mg w 100 g surowego warzywa, czyli mniej niż łyżka pestek dyni. Sam burak nie podniesie hemoglobiny, ale może być elementem urozmaiconej diety przy niedoborze żelaza.

    Wchłanianie żelaza utrudniają: kawa i herbata wypijane do posiłku (zawarte w nich taniny wiążą żelazo), nabiał i preparaty wapnia, otręby i pełne ziarna w dużych ilościach (fityniany) oraz kakao. Nie musisz z nich rezygnować – wystarczy odsunąć je o 1–2 godziny od posiłku bogatego w żelazo. 

    Jeśli chcesz wspomóc wchłanianie żelaza w sposób regularny, sięgnij po preparat taki jak Witamina C Complex przyjmowany razem z posiłkiem lub tabletką żelaza.

    Jakie produkty i soki pomagają przy anemii? - zdjęcie poglądowe

    Przykładowa dieta przy anemii

    Przykładowa dieta przy anemii opiera się na prostej zasadzie: w każdym głównym posiłku źródło żelaza plus witamina C, a kawa i herbata w odstępie od tych posiłków. Poniższy jadłospis na jeden dzień dostarcza około 20 mg żelaza, z czego znaczną część w formie hemowej.

    Śniadanie – jajecznica z trzech jaj na oliwie z natką pietruszki i czerwoną papryką, kromka chleba żytniego. Do picia woda. Kawę wypij dopiero po godzinie.

    Drugie śniadanie – koktajl z kefiru i truskawek. 

    Obiad – wołowina duszona z warzywami, kasza gryczana, surówka z kiszonej kapusty. Do picia sok z czarnej porzeczki.

    Podwieczorek – garść pestek dyni i pomarańcza.

    Kolacja – sałatka z soczewicy, pieczonej papryki, rukoli i pestek słonecznika z sosem cytrynowym.

    Dieta nie zastępuje preparatu żelaza w leczeniu anemii, ale przyspiesza poprawę i zapobiega nawrotom po zakończeniu kuracji. Osoby na diecie roślinnej mogą zamienić wołowinę na ciecierzycę lub tofu.

    Dieta bogata w żelazo w ciąży – jadłospis z modyfikacjami

    Dieta bogata w żelazo w ciąży różni się od powyższego jadłospisu bezpieczeństwem produktów, a nie zasadą łączenia składników. Zapotrzebowanie na żelazo rośnie w ciąży do około 27 mg dziennie, czyli niemal dwukrotnie, bo organizm wytwarza więcej krwi i buduje zapasy dla dziecka.

    Wprowadź trzy zmiany:

    • Wątróbkę i pasztet zastąp wołowiną, cielęciną lub gotowanymi strączkami – wątróbka zawiera dużo witaminy A, której nadmiar w ciąży jest niewskazany.
    • Surowe mięso, ryby i owoce morza (tatar, sushi, surowe małże) wyklucz całkowicie. Wybieraj ryby gotowane lub pieczone, dwa razy w tygodniu.
    • Niepasteryzowany nabiał i kiełki pomiń, a kiszoną kapustę jedz tylko ze sprawdzonego źródła.

    Przykładowy dzień w ciąży: owsianka na wodzie z pestkami dyni i morelami plus sok pomarańczowy, kanapka z pastą z ciecierzycy i papryką, cielęcina z kaszą jaglaną i brokułem, jogurt z owocami (osobno od posiłków z żelazem), sałatka z pieczonego łososia z rukolą i cytryną. W ciąży kontrolę morfologii i ferrytyny wykonuje się w każdym trymestrze, a o suplementacji żelaza decyduje lekarz prowadzący na podstawie wyników.

    Anemia po porodzie – skąd się bierze i jak ją leczyć? 

    Anemia po porodzie wynika z połączenia dwóch czynników: utraty krwi podczas porodu i zapasów żelaza wyczerpanych już w ciąży. Przy porodzie siłami natury traci się zwykle 300–500 ml krwi, przy cesarskim cięciu więcej, a każde 500 ml to około 250 mg żelaza – tyle, ile organizm wchłania z diety przez kilka miesięcy.

    Objawy łatwo pomylić ze zwykłym zmęczeniem po porodzie: senność mimo przespanej nocy, zadyszka przy noszeniu dziecka, zawroty głowy przy wstawaniu, kołatanie serca, obniżony nastrój i trudności z koncentracją. Anemia może też ograniczać laktację i pogłębiać wyczerpanie. Dlatego morfologię i ferrytynę wykonuje się zwykle w pierwszych dniach po porodzie oraz na wizycie kontrolnej 6–8 tygodni później.

    Żelazo po porodzie przyjmuje się doustnie przez co najmniej 3 miesiące, także podczas karmienia piersią – preparaty z żelazem są wtedy bezpieczne. Przy dużej utracie krwi lub bardzo niskiej hemoglobinie lekarz może zdecydować o żelazie dożylnym, które wyrównuje niedobór w ciągu kilku tygodni. W tym okresie liczy się też uzupełnienie kwasu foliowego, który bierze udział w wytwarzaniu krwinek czerwonych i jest zużywany w ciąży w dużych ilościach. Preparat taki jak Q-Folic kwas foliowy dostarcza go w aktywnej formie, gotowej do wykorzystania przez organizm.

    Jeśli obfite krwawienie poporodowe utrzymuje się dłużej niż 6 tygodni albo objawy anemii nasilają się mimo przyjmowania żelaza, skontaktuj się z lekarzem ginekologiem.

    Czy krwiodawcy powinni suplementować żelazo?

    Żelazo dla krwiodawców to konieczność przy regularnym oddawaniu krwi – jedna donacja 450 ml zabiera z organizmu około 200–250 mg żelaza, a odbudowa tej ilości z samej diety trwa kilka miesięcy. Przy oddawaniu krwi 3–4 razy w roku zapasy stopniowo się kurczą, nawet jeśli hemoglobina przed każdą donacją mieści się w normie.

    Stacje krwiodawstwa sprawdzają przed oddaniem krwi tylko hemoglobinę, która spada jako ostatnia. Ferrytyna może być już bardzo niska, gdy hemoglobina nadal pozwala na donację. Dlatego regularnie dawcy powinni:

    • oznaczać ferrytynę raz w roku, a przy częstych donacjach co pół roku,
    • rozważyć suplementację żelaza w niskiej dawce (20–30 mg dziennie) przez 2–3 miesiące po każdej donacji, po konsultacji z lekarzem,
    • wydłużyć odstępy między donacjami, jeśli ferrytyna spada poniżej normy,
    • jeść posiłki bogate w żelazo hemowe przez kilka tygodni po oddaniu krwi.

    Darmowe żelazo dla krwiodawców przysługuje osobom z tytułem Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi, czyli po oddaniu co najmniej 5 litrów krwi przez kobiety i 6 litrów przez mężczyzn. Wybrane leki z żelazem, kwasem foliowym i witaminami z grupy B są wtedy bezpłatne na receptę z oznaczeniem ZK, wystawioną przez lekarza rodzinnego. Lista obejmuje konkretne preparaty o określonych kodach, dlatego przed wizytą sprawdź w aptece aktualny wykaz. Dawcom, którzy nie mają jeszcze tytułu zasłużonego, przysługuje bezpłatny wynik badań laboratoryjnych po donacji – wystarczy zgłosić to przy rejestracji.

    Anemia z niedoboru żelaza FAQ - obrazek poglądowy

    FAQ

    Czy niedobór żelaza może powodować wypadanie włosów?

    Tak, niedobór żelaza to jedna z częstszych przyczyn wypadania włosów u kobiet, nawet bez anemii. Mieszki włosowe potrzebują żelaza do podziałów komórkowych, a przy niskiej ferrytynie organizm oszczędza je na ważniejsze cele. Włosy zwykle przestają wypadać po 2–3 miesiącach uzupełniania żelaza, a odrost widać po pół roku.

    Dlaczego po żelazie stolec robi się czarny i czy to groźne?

    Czarny stolec po preparatach żelaza to normalny efekt niewchłoniętej części pierwiastka, który utlenia się w jelicie. Nie jest groźny i nie oznacza krwawienia. Niepokój powinien budzić stolec czarny i smolisty z nieprzyjemnym zapachem, szczególnie z bólem brzucha lub osłabieniem – wtedy skontaktuj się z lekarzem.

    Czy żelazo można przedawkować?

    Tak, żelaza nie należy przyjmować bez potwierdzonego niedoboru, bo organizm nie ma sprawnego mechanizmu usuwania jego nadmiaru. Przewlekłe przyjmowanie dużych dawek może obciążać wątrobę, a u osób z hemochromatozą, czyli wrodzoną skłonnością do gromadzenia żelaza, prowadzi do uszkodzenia narządów. Jednorazowe zażycie dużej ilości tabletek przez dziecko wymaga pilnej pomocy medycznej.

    Czy osoby na diecie wegańskiej mają większe ryzyko anemii?

    Tak, ryzyko niedoboru żelaza na diecie wegańskiej jest wyższe, bo żelazo roślinne wchłania się kilkukrotnie gorzej niż z mięsa. Nie oznacza to, że anemia jest nieunikniona – dobrze zaplanowana dieta ze strączkami, kaszami, pestkami i witaminą C w każdym posiłku pokrywa zapotrzebowanie u większości osób. Weganie powinni kontrolować ferrytynę raz w roku, a kobiety miesiączkujące częściej.

    Zobacz także:

    Bibliografia:

    1. Camaschella C. (2019). Iron deficiency. Blood, 133(1), 30–39. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30401704/
    2. Cappellini M.D., Musallam K.M., Taher A.T. (2020). Iron deficiency anaemia revisited. Journal of Internal Medicine, 287(2), 153–170. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31665543/
    3. Snook J., Bhala N., Beales I.L.P. i wsp. (2021). British Society of Gastroenterology guidelines for the management of iron deficiency anaemia in adults. Gut, 70(11), 2030–2051. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34497146/
    4. World Health Organization. (2020). WHO guideline on use of ferritin concentrations to assess iron status in individuals and populations. https://www.who.int/publications/i/item/9789240000124
    Monika Sejbuk - ekspert Biowen

    Monika Sejbuk

    Dietetyk kliniczny i ekspertka ds. suplementacji

    Absolwentka studiów magisterskich na kierunku dietetyka na Uniwersytecie Medycznym w Białymstoku. Na co dzień łączy pracę z pacjentami z działalnością naukową – jest autorką i współautorką publikacji w międzynarodowych czasopismach naukowych (m.in. z zakresu żywienia i farmakologii).

    Specjalizuje się w dietoterapii osób z zaburzeniami hormonalnymi, chorobami autoimmunologicznymi (w tym Hashimoto i niedoczynnością tarczycy) oraz schorzeniami metabolicznymi. W praktyce opiera się wyłącznie na aktualnych dowodach naukowych (EBM – Evidence-Based Medicine) oraz indywidualnym podejściu do pacjenta.

    🔗 Profile zawodowe i publikacje: LinkedIn | ResearchGate

    Komentarze

    Zostaw komentarz

    Pamiętaj, komentarze muszą zostać zatwierdzone, zanim zostaną opublikowane.