Dobre suplementy

Witamina D3 + K2 to zestaw dwóch witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, który wspiera kości, zęby i mięśnie. Witamina D3, czyli cholekalcyferol, zwiększa wchłanianie wapnia i fosforanów z przewodu pokarmowego, natomiast witamina K2 bierze udział w aktywacji białek związanych z metabolizmem tkanki kostnej. Jesienią i zimą Twoja skóra wytwarza mniej witaminy D3 pod wpływem słońca, dlatego właśnie wtedy takie połączenie bywa stosowane najczęściej.

Witamina D3, czyli cholekalcyferol, to witamina rozpuszczalna w tłuszczach, którą organizm wytwarza w skórze pod wpływem promieniowania UVB, czyli składnika światła słonecznego. Jej aktywna forma oddziałuje na receptory obecne w wielu tkankach organizmu, dlatego potocznie bywa nazywana „witaminą życia”. Witamina D3 wpływa między innymi na kości, mięśnie i odporność. Od jesieni do wiosny skóra w Polsce wytwarza jej zbyt mało, więc październik to dobry moment, żeby sprawdzić swój poziom oraz źródła witaminy D3 w diecie.

Witaminę D3 warto zacząć suplementować wraz z początkiem jesieni. Od października promieniowanie UVB, czyli część światła słonecznego uruchamiająca w skórze produkcję witaminy D, w Polsce nie pokrywa już zapotrzebowania. Witamina D3 to forma witaminy D powstająca w skórze pod wpływem słońca, która wspiera kości, mięśnie i odporność. Dawkowanie suplementów zależy przede wszystkim od wieku, masy ciała, ekspozycji na słońce i stanu zdrowia. U zdrowych osób standardowa suplementacja profilaktyczna nie zawsze wymaga wcześniejszego oznaczenia stężenia witaminy D we krwi.

Czy senior potrzebuje witaminy D3, jeśli spędza czas na dworze? Tak, bo skóra po 65. roku życia wytwarza ją słabiej, a od października do kwietnia słońca w Polsce jest za mało, by pokryć zapotrzebowanie. Witamina D3 dla seniorów to najczęściej 1000–2000 jednostek międzynarodowych (IU) na dobę w wieku 65–75 lat i 2000–4000 IU po 75. roku życia. Ostateczną dawkę najlepiej ustalić po badaniu poziomu 25(OH)D, czyli stężenia witaminy D we krwi.

Witamina D3 wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, ponieważ komórki odpornościowe posiadają receptory witaminy D i mogą reagować na jej aktywną postać, czyli kalcytriol. Dzięki temu witamina D uczestniczy w regulacji odpowiedzi immunologicznej oraz procesów zapalnych. Nie oznacza to jednak, że przyjmowanie większych dawek witaminy D3 automatycznie zwiększa odporność lub chroni przed infekcjami. Wyniki badań klinicznych dotyczących zapobiegania zakażeniom dróg oddechowych pozostają niejednoznaczne, a potencjalne korzyści mogą zależeć od wyjściowego stężenia 25(OH)D i sposobu suplementacji. Jesienią i zimą warto zadbać o odpowiednią podaż witaminy D, ponieważ w Polsce synteza skórna jest wtedy niewystarczająca.

Którą formę witaminy D3 wybrać: krople, kapsułki czy tabletki? Wybierz tę, którą będziesz przyjmować regularnie, bo substancja czynna, czyli cholekalcyferol, jest w każdej z nich taka sama. Różnice dotyczą dawkowania, nośnika (oleju w kroplach i kapsułkach) oraz dodatków, które mogą mieć znaczenie przy alergiach. Jesienią, gdy skóra wytwarza mniej witaminy D, warto wybrać formę dopasowaną do wieku i trybu dnia.

Czy witaminę D3 i magnez można przyjmować razem? Tak, witamina D3 z magnezem to połączenie, które nie utrudnia wchłaniania żadnego ze składników. Magnez uczestniczy w przemianie witaminy D3 w formę aktywną, ponieważ jest kofaktorem, czyli pomocniczym składnikiem enzymów w wątrobie i nerkach. Od jesieni do wiosny skóra wytwarza mniej witaminy D3, bo ubywa słońca, dlatego warto sprawdzić, czy razem z nią dostarczasz też odpowiednią ilość magnezu. Forma magnezu, pora dnia i choroby przewlekłe mogą jednak zmieniać zalecenia.

Niemowlęta powinny dostawać witaminę D3 od pierwszych dni życia, a starsze dzieci od jesieni do wiosny, gdy słońce jest zbyt słabe, by skóra wytworzyła jej wystarczająco dużo. Zdrowemu niemowlęciu podaje się zwykle 400 j.m. na dobę, czyli jednostek międzynarodowych, w których określa się ilość witaminy. Witamina D3 pomaga organizmowi wchłaniać wapń i fosfor, czyli składniki mineralne niezbędne do mineralizacji kości i zęby. Dawka dla starszych dzieci zależy od wieku i masy ciała.

Dawka uderzeniowa witaminy D3 to potoczne określenie intensywnego schematu uzupełniania niedoboru, w którym stosuje się dawki większe niż profilaktyczne. Leczenie może polegać na codziennym przyjmowaniu odpowiednio dobranej dawki lub na stosowaniu preparatu w większych odstępach czasu. U dorosłych standardowa suplementacja profilaktyczna wynosi zwykle 1000-2000 IU dziennie, jeśli ekspozycja na słońce jest niewystarczająca. Leczenie niedoboru powinno uwzględniać stężenie 25(OH)D, wiek, masę ciała i stan zdrowia. Nieuzasadnione przyjmowanie bardzo wysokich dawek może prowadzić do hiperkalcemii, czyli zwiększonego stężenia wapnia we krwi.

Dorosły potrzebuje zwykle 1000–2000 j.m. witaminy D3 dziennie, czyli jednostek międzynarodowych, co odpowiada 25–50 µg. Górna bezpieczna granica dla dorosłych z prawidłową masą ciała to 4000 j.m. na dobę. Wyższe dawki, na przykład przy niedoborze, powinien ustalać lekarz na podstawie wyniku badania. Jesienią i zimą słońce w Polsce nie pozwala skórze wytworzyć wystarczającej ilości tej witaminy, więc początek października to dobry moment, żeby sprawdzić swoją dawkę.

Badanie witaminy D3 to oznaczenie we krwi metabolitu 25(OH)D, czyli formy, w jakiej witamina D krąży w organizmie i jest magazynowana. Wynik pokazuje, czy Twoje zapasy są wystarczające i jaką dawkę suplementu dobrać. Od października do marca synteza skórna w Polsce jest niewystarczająca, dlatego jesień to dobry moment na sprawdzenie jej poziomu i wdrożenie suplementacji.

Prawidłowe stężenie witaminy D3 we krwi to 30–50 ng/ml (75–125 nmol/l). Taka norma witaminy D3 jest optymalna zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Wynik 20 ng/ml lub niższy oznacza niedobór, a wartości powyżej 100 ng/ml mogą świadczyć o nadmiarze. Jesienią, gdy słońca szybko ubywa, to dobry moment, by sprawdzić swój poziom witaminy D.

Witamina D to nazwa grupy związków, a witamina D3 to jej najczęściej stosowana forma w suplementach. D3 powstaje w skórze po ekspozycji na słońce i występuje w produktach zwierzęcych, a druga forma, D2, pochodzi z roślin i grzybów. D3 zwykle skuteczniej podnosi poziom witaminy D we krwi, dlatego częściej trafia do preparatów. Jesienią i zimą, gdy synteza skórna jest niewystarczająca, ta różnica ma praktyczne znaczenie przy wyborze suplementu.

Witamina D3 uczestniczy w regulacji wchłaniania wapnia i fosforanów z jelit, co ma kluczowe znaczenie dla prawidłowej mineralizacji kości i zębów. Wspiera również funkcjonowanie mięśni i układu odpornościowego. Organizm wytwarza ją w skórze pod wpływem promieni słonecznych, ale od października do kwietnia w Polsce ta produkcja jest zwykle zbyt mała. Dlatego w sezonie jesienno-zimowym wiele osób rozważa jej uzupełnienie.

Czy witamina D3 jest Ci potrzebna jesienią? U większości dorosłych w Polsce tak, ponieważ od października do marca synteza skórna witaminy D jest zazwyczaj niewystarczająca do pokrycia zapotrzebowania organizmu. Witamina D3, czyli cholekalcyferol, wspiera wchłanianie wapnia, pracę mięśni i układu odpornościowego. Dorosłym zaleca się zwykle 1000-2000 j.m. dziennie, a dokładna dawka zależy od wieku, masy ciała, ekspozycji na słońce i indywidualnych czynników zdrowotnych. 

Kobiety i mężczyźni mają różne zapotrzebowanie na niektóre składniki odżywcze i może się to przekładać na suplementację. Różnice wynikają z fizjologii: cyklu menstruacyjnego, masy mięśniowej, gospodarki hormonalnej. Płeć jest jednak tylko jednym z czynników doboru suplementów. Równie ważne są sposób odżywiania, aktywność fizyczna, wiek i aktualny stan zdrowia.

Fenactive® i Fenumannans® to dwa brandowane surowce pochodzenia roślinnego o różnym pochodzeniu i profilu fitochemicznym. Fenactive® jest mieszaniną ekstraktów z owoców czarnego bzu i aronii, a Fenumannans® stanowi frakcję pozyskiwaną z nasion kozieradki, bogatą w galaktomannany. Porównanie tych surowców powinno dotyczyć pochodzenia, standaryzacji i składu, bez sugerowania przewagi jednego ekstraktu nad drugim. Opis surowców i badań nie pozwala przypisywać gotowym suplementom dowolnych właściwości zdrowotnych. Czym są brandowane ekstrakty roślinne? Brandowany ekstrakt roślinny to surowiec o określonej nazwie handlowej, specyfikacji producenta i zdefiniowanych parametrach jakościowych, które mogą obejmować również standaryzację. Taka specyfikacja może obejmować roślinę lub rośliny źródłowe, część rośliny, DER, marker standaryzacji, zawartość wybranej frakcji, dane technologiczne lub badania prowadzone nad konkretnym surowcem. Przy opisie takich składników warto odróżniać nazwę handlową od rośliny źródłowej, ekstraktu, wybranej frakcji fitochemicznej i gotowego suplementu. Każdy z tych elementów ma inne znaczenie przy ocenie składu, standaryzacji i interpretacji dostępnych danych. Dane producenta pomagają opisać pochodzenie, specyfikację i parametry ekstraktu. Nie powinny być jednak traktowane jako samodzielny dowód efektu zdrowotnego gotowego suplementu ani jako podstawa do tworzenia własnych oświadczeń zdrowotnych. Fenactive® – pochodzenie i profil składników Fenactive® to kompozycja standaryzowanych ekstraktów roślinnych. W dostępnych opisach surowiec ten występuje jako połączenie ekstraktów z owoców czarnego bzu, czyli Sambucus nigra, oraz owoców aronii, czyli Aronia melanocarpa. Źródła handlowe podają, że Fenactive® jest standaryzowany na polifenole i antocyjany, między innymi na 10% antocyjanów i 15% polifenoli. Oznacza to, że te grupy związków pełnią funkcję markerów opisowych i specyfikacyjnych surowca. Przy opisie Fenactive® można neutralnie wskazywać pochodzenie roślinne, wykorzystaną część rośliny, DER, jeśli występuje w dokumentacji lub na etykiecie, oraz obecność antocyjanów i polifenoli. Nie należy natomiast przypisywać surowcowi konkretnych efektów zdrowotnych ani przenosić wyników badań nad aronią lub czarnym bzem na każdy produkt zawierający Fenactive®. Ostrożność jest potrzebna również przy sformułowaniach sugerujących wpływ na odporność lub ochronę przed infekcjami. Takie komunikaty mogą mieć charakter oświadczeń zdrowotnych lub oświadczeń dotyczących zmniejszania ryzyka choroby. Ich stosowanie w komunikacji handlowej wymaga odpowiedniej podstawy prawnej, a sam fakt prowadzenia badań nad danym ekstraktem nie oznacza możliwości wykorzystania ich wyników jako oświadczenia zdrowotnego. Fenumannans® – pochodzenie i profil składników Fenumannan® to nazwa handlowa ekstraktu z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum L.), natomiast nazwa Fenumannans® jest również stosowana przez producenta w odniesieniu do frakcji galaktomannanowej. Według danych producenta Fenumannan® jest standaryzowany na minimum 60% galaktomannanów. Galaktomannany są polisacharydami zbudowanymi z jednostek mannozy i galaktozy. Należą do rozpuszczalnych frakcji błonnika pokarmowego. W przypadku Fenumannan® pełnią funkcję głównego markera standaryzacji. Przy opisie tego surowca bezpieczne jest wskazywanie pochodzenia ekstraktu, części rośliny, poziomu standaryzacji, obecności frakcji galaktomannanowej oraz jej struktury polisacharydowej. Można także odnosić się do badań dotyczących konkretnego surowca, frakcji lub modelu badawczego, z zachowaniem ich zakresu i ograniczeń. Nie należy natomiast przypisywać Fenumannans® konkretnych efektów zdrowotnych jako faktu. Ostrożności wymagają zwłaszcza sformułowania typu „reguluje cukier”, „obniża apetyt” czy „poprawia trawienie”. Wyników badań nad kozieradką lub galaktomannanami nie należy automatycznie przenosić na każdy suplement zawierający Fenumannans®. Fenactive® i Fenumannans® – różnice w pochodzeniu Fenactive® i Fenumannans® różnią się przede wszystkim pochodzeniem roślinnym oraz charakterem frakcji wskazanych jako markery standaryzacji. Fenactive® jest kompozycją ekstraktów z owoców czarnego bzu i aronii, natomiast Fenumannans® odnosi się do frakcji galaktomannanowej pozyskiwanej z nasion kozieradki. Cecha Fenactive® Fenumannans® Typ surowca kompozycja ekstraktów roślinnych ekstrakt lub frakcja polisacharydowa z nasion kozieradki Roślina / rośliny źródłowe czarny bez i aronia kozieradka Część rośliny owoce nasiona Przykładowe związki markerowe antocyjany, polifenole galaktomannany Charakter frakcji związki polifenolowe frakcja polisacharydowa / błonnikowa Tabela pokazuje różnice w pochodzeniu i profilu składników, a nie hierarchię jakości lub skuteczności. Odmienne surowce źródłowe i markery standaryzacji nie powinny być przedstawiane jako przewaga jednego ekstraktu nad drugim. Antocyjany, polifenole i galaktomannany – różne frakcje, różna standaryzacja Standaryzacja polega na określeniu i kontrolowaniu zawartości wybranych składników lub grup związków w surowcu, co pozwala uzyskać produkt o zdefiniowanych parametrach jakościowych. W przypadku Fenactive® markerami standaryzacji są antocyjany i polifenole, natomiast w przypadku Fenumannans® galaktomannany. Antocyjany należą do związków polifenolowych i występują między innymi w owocach o ciemnym zabarwieniu. Polifenole są szerszą grupą związków roślinnych. Oznacza to, że antocyjany stanowią część ogólnej grupy polifenoli, a ich zawartości nie należy automatycznie dodawać do deklarowanej zawartości polifenoli ogółem. Galaktomannany to z kolei polisacharydy zbudowane z jednostek mannozy i galaktozy, zaliczane do rozpuszczalnych frakcji błonnika pokarmowego. Procentów standaryzacji tych surowców nie należy porównywać wprost, ponieważ odnoszą się do innych grup składników, wynikają z innego surowca i opisują odmienne frakcje fitochemiczne. Wyższa lub niższa wartość procentowa nie oznacza automatycznie większej „mocy”, „skuteczności” ani przewagi jednego ekstraktu nad drugim. Standaryzacja pomaga opisać specyfikację surowca, ale nie zastępuje badań nad gotową formulacją i nie pozwala tworzyć własnych oświadczeń zdrowotnych. Jak interpretować badania dotyczące Fenactive® i Fenumannans®? Dostępne publikacje naukowe dotyczą przede wszystkim składu fitochemicznego i właściwości roślin źródłowych, ich ekstraktów oraz wyizolowanych frakcji. W przypadku aronii i czarnego bzu analizowano m.in. zawartość związków polifenolowych, natomiast w badaniach nad kozieradką oceniano właściwości galaktomannanów, w tym ich fermentację w warunkach laboratoryjnych. Wyników badań nie należy automatycznie przenosić z aronii lub czarnego bzu na Fenactive®, z kozieradki na Fenumannans®, z surowca na gotowy suplement ani z jednej dawki lub modelu badania na inną formulację. Badania mogą pomagać w opisie składu i profilu fitochemicznego, ale nie zastępują zatwierdzonych oświadczeń zdrowotnych UE. Jak czytać etykietę produktu z Fenactive® lub Fenumannans®? Przy analizie produktu warto sprawdzić nazwę handlową, pochodzenie, ilość i sposób standaryzacji surowca. Na etykiecie znaczenie mają: pełna nazwa surowca; roślina lub rośliny źródłowe; część rośliny; ilość ekstraktu w porcji dziennej; DER, jeśli został podany; marker i poziom standaryzacji; informacja, czy chodzi o antocyjany, polifenole czy galaktomannany; obecność innych składników; zalecana porcja dzienna; ostrzeżenia na etykiecie. Sama obecność brandowanego ekstraktu roślinnego nie potwierdza określonych efektów gotowego suplementu. Warto również sprawdzić, czy ilości poszczególnych składników podano w przeliczeniu na jedną kapsułkę, czy na zalecaną dzienną porcję produktu. Ma to znaczenie przy porównywaniu preparatów o różnej liczbie kapsułek w porcji. Czego unikać w komunikacji o Fenactive® i Fenumannans®? W komunikacji dotyczącej Fenactive® i Fenumannans® nie należy przypisywać tym surowcom konkretnych efektów zdrowotnych jako faktu. W przypadku Fenactive® ostrożności wymagają zwłaszcza sformułowania sugerujące wpływ na odporność, infekcje lub czas trwania choroby, takie jak „wzmacnia odporność”, „chroni przed infekcjami”, „działa przeciwwirusowo” czy „skraca czas choroby”. Przy Fenumannans® należy unikać określeń sugerujących wpływ na metabolizm, apetyt lub procesy trawienne, takich jak „reguluje cukier”, „wspiera metabolizm glukozy”, „poprawia trawienie” czy „obniża apetyt”. Takie komunikaty mogą zostać potraktowane jako niezatwierdzone oświadczenia zdrowotne. Nie należy również tworzyć wartościujących porównań, np. określać jednego ekstraktu jako „lepszego”, „mocniejszego”, „skuteczniejszego” lub „bardziej aktywnego”. Bezpieczne są neutralne porównania dotyczące pochodzenia, części rośliny, standaryzacji, profilu fitochemicznego oraz ilości składnika w porcji. Produkty Biowen zawierające Fenactive® lub Fenumannans® Fenactive® i Fenumannans® mogą występować w suplementach jako brandowane ekstrakty roślinne o odmiennej standaryzacji. Poniższe zestawienie przedstawia neutralny opis ilości surowca, poziomu standaryzacji i pozostałych elementów składu. Berberyna Complex+ Biowen Preparat w kapsułkach zawierający ekstrakt z nasion kozieradki Fenumannans® [DER 4:1] – 30 mg, w tym 60% galaktomannanu – 18 mg. Formuła zawiera również ekstrakt z korzenia berberysu [DER 60:1], standaryzowany na 97% chlorowodorku berberyny, oraz ekstrakt z liści morwy białej DER 10:1. Obecność konkretnego brandowanego surowca potwierdza zastosowanie określonego ekstraktu, ale nie jest samodzielnym potwierdzeniem właściwości całej formulacji. Przy interpretacji składu znaczenie mają ilość surowca w porcji, marker standaryzacji, poziom standaryzacji, pozostałe składniki oraz zalecany sposób stosowania produktu. Bezpieczeństwo i stosowanie Przy stosowaniu suplementów zawierających Fenactive® lub Fenumannans® znaczenie ma zalecana porcja dzienna podana przez producenta. Nie należy jej przekraczać ani łączyć kilku preparatów bez sprawdzenia, czy nie dostarczają podobnych ekstraktów roślinnych lub tych samych frakcji składników. Szczególna ostrożność jest potrzebna przy produktach wieloskładnikowych, w których brandowany ekstrakt roślinny występuje obok innych składników aktywnych. Warto sprawdzić cały skład, sposób stosowania, ostrzeżenia na etykiecie oraz ewentualne przeciwwskazania wskazane przez producenta. Osoby chorujące przewlekle, kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz osoby regularnie przyjmujące leki powinny skonsultować stosowanie suplementu z lekarzem lub farmaceutą. Suplementacja nie powinna być przedstawiana jako sposób leczenia infekcji, zaburzeń metabolicznych, trawiennych ani innych problemów zdrowotnych bez wcześniejszej diagnostyki i oceny specjalisty. Podsumowanie Fenactive® i Fenumannans® to dwa brandowane ekstrakty roślinne o różnym pochodzeniu. Fenactive® odnosi się do kompozycji ekstraktów z owoców czarnego bzu i aronii, natomiast Fenumannans® do frakcji z nasion kozieradki standaryzowanego na galaktomannany. Surowce te różnią się markerami standaryzacji i profilem fitochemicznym. W przypadku Fenactive® znaczenie mają antocyjany i polifenole, a w przypadku Fenumannans® frakcja galaktomannanowa. Różnic tych nie należy przedstawiać jako przewagi jednego składnika nad drugim. Komunikacja dotycząca Fenactive® i Fenumannans® powinna opierać się na neutralnym opisie pochodzenia, składu, standaryzacji i profilu fitochemicznego, bez niezatwierdzonych oświadczeń zdrowotnych oraz wartościujących porównań.

Pytanie, jaki adaptogen wybrać, pojawia się coraz częściej w kontekście rosnącego zainteresowania składnikami roślinnymi stosowanymi w suplementacji. Adaptogeny to grupa substancji analizowanych w kontekście funkcjonowania organizmu w warunkach różnych obciążeń, a ich wybór powinien być świadomy i dopasowany do indywidualnych potrzeb. Na rynku dostępne są zarówno pojedyncze ekstrakty, jak i preparaty wieloskładnikowe, dlatego istotne znaczenie ma nie tylko nazwa składnika, ale również jego ilość, standaryzacja oraz jakość surowca. Z tego artykułu dowiesz się, na co zwrócić uwagę przy wyborze adaptogenu oraz jak porównywać dostępne produkty.

Prebiotyki coraz częściej pojawiają się w suplementach, produktach funkcjonalnych i materiałach dotyczących zdrowia jelit. Często są jednak mylone z probiotykami, mimo że pełnią zupełnie inną funkcję. Czym właściwie są prebiotyki, gdzie można je znaleźć i czy warto dostarczać je każdego dnia?

Brandowane składniki w suplementach to surowce o określonej nazwie handlowej i specyfikacji producenta. Sama nazwa ułatwia identyfikację składnika, ale nie wystarcza do oceny jego składu. Znaczenie mają także kategoria składnika, pochodzenie, standaryzacja, ilość w porcji, aktywność enzymatyczna, nazwa szczepu lub charakter danej frakcji. Opis składu, standaryzacji i badań nie pozwala przypisywać gotowym suplementom dowolnych właściwości zdrowotnych. Wyniki badań należy odnosić do konkretnego surowca, dawki, formulacji i badanej grupy. Brandowany składnik – co właściwie oznacza ta nazwa? Brandowany składnik to surowiec o określonej nazwie handlowej i specyfikacji producenta. Specyfikacja może obejmować nazwę szczepu, poziom standaryzacji, aktywność enzymatyczną, zawartość wybranej frakcji, dane technologiczne lub badania nad konkretnym surowcem. Warto odróżniać surowiec markowy od pojedynczego składnika i gotowego suplementu. Dane producenta pomagają opisać parametry surowca, ale nie są samodzielnym dowodem efektu zdrowotnego całej formulacji. LactoSpore® – szczep probiotyczny Bacillus coagulans MTCC 5856 LactoSpore® to markowy surowiec Sabinsa zawierający szczep Bacillus coagulans MTCC 5856. W aktualnych materiałach producenta stosowana jest również nazwa Heyndrickxia coagulans MTCC 5856. Obie nazwy odnoszą się do tego samego mikroorganizmu, przy czym klasyfikacja taksonomiczna i stosowane nazewnictwo ulegały zmianom. W przypadku składników probiotycznych szczególne znaczenie ma pełna identyfikacja mikroorganizmu. Warto sprawdzić nie tylko nazwę rodzaju i gatunku, ale również oznaczenie szczepu oraz deklarowaną liczbę żywych mikroorganizmów w porcji (CFU) lub w określonej ilości surowca. Dane dotyczące jednego szczepu nie powinny być automatycznie przenoszone na inne szczepy tego samego gatunku. Badania nad LactoSpore® należy opisywać w odniesieniu do konkretnego szczepu, dawki, formulacji, czasu stosowania i badanej grupy. W komunikacji o gotowym suplemencie należy unikać niezatwierdzonych oświadczeń zdrowotnych, takich jak „odbudowuje mikrobiotę”, „poprawia trawienie” czy „wzmacnia odporność”. LactoWise® – połączenie szczepu i składnika prebiotycznego LactoWise® to markowy kompleks firmy Sabinsa, który łączy LactoSpore® – szczep Bacillus coagulans MTCC 5856 – ze składnikiem prebiotycznym zawierającym galaktomannany. Warto zwrócić uwagę na różnicę między LactoSpore® a LactoWise®. LactoSpore® jest konkretnym szczepem probiotycznym, natomiast LactoWise® to gotowe połączenie tego szczepu ze składnikiem prebiotycznym. Nie są to więc dwie nazwy tego samego surowca. Przy ocenie takiego składnika ważna jest również jego ilość. Informacja o liczbie mikroorganizmów, np. 15 miliardów na gram, odnosi się do określonej ilości surowca. Nie oznacza to automatycznie, że tyle samo znajduje się w jednej kapsułce gotowego suplementu. Dlatego zawsze warto sprawdzić, ile surowca rzeczywiście znajduje się w porcji produktu i jaka liczba mikroorganizmów z tego wynika. Sam fakt połączenia szczepu probiotycznego i składnika prebiotycznego nie jest podstawą do przypisywania gotowemu suplementowi efektów zdrowotnych. Taki opis powinien pozostać neutralny i odnosić się do składu, specyfikacji oraz zakresu dostępnych danych. Inavea® – składniki błonnikowe i prebiotyczne Inavea® to marka składników Nexira obejmująca różne warianty surowców roślinnych. W zależności od konkretnej formulacji mogą to być między innymi połączenia akacji, baobabu lub innych składników pochodzenia roślinnego. Przykładem jest Inavea™ Baobab Acacia, opisywana przez producenta jako połączenie baobabu i akacji. W przypadku takich składników warto zwrócić uwagę przede wszystkim na dokładny skład, zawartość błonnika, zastosowaną ilość oraz to, czego rzeczywiście dotyczyły przeprowadzone badania. Ważne jest, aby nie przenosić danych dotyczących jednego wariantu Inavea® na każdy składnik występujący pod tą marką. Znaczenie mają dokładna nazwa surowca, jego skład, dawka, formulacja oraz warunki, w jakich prowadzono dane badanie. DigeZyme® – kompleks enzymów DigeZyme® to markowy kompleks enzymatyczny Sabinsa. Według materiałów producenta zawiera pięć enzymów: α-amylazę, proteazę, lipazę, celulazę i laktazę. W specyfikacji takiego surowca mogą pojawiać się także jednostki aktywności enzymatycznej, między innymi DU/g, CU/g, ALU/g, FIP/g lub PC/g. Przy opisie DigeZyme® bezpieczne jest wskazanie, że jest to kompleks enzymów o określonej specyfikacji producenta. Można wymienić enzymy wchodzące w skład surowca oraz podać ich aktywność enzymatyczną, jeśli taka informacja znajduje się w dokumentacji lub na etykiecie produktu. Nie należy natomiast automatycznie przypisywać gotowemu suplementowi efektów zdrowotnych na podstawie samej obecności kompleksu enzymatycznego. W komunikacji warto unikać sformułowań takich jak „poprawia trawienie”, „usuwa wzdęcia” czy „odciąża żołądek”, jeśli nie wynikają one z dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych. Ekstrakty z kozieradki – galaktomannany i saponiny steroidowe Kozieradka, czyli Trigonella foenum-graecum, jest surowcem botanicznym wykorzystywanym między innymi do produkcji ekstraktów z nasion. W zależności od sposobu przygotowania i specyfikacji producenta takie ekstrakty mogą być opisywane przez różne frakcje składników. Przykładem są galaktomannany, czyli frakcja polisacharydowa lub błonnikowa, oraz saponiny steroidowe, należące do frakcji związków saponinowych. Są to różne grupy składników, dlatego nie należy stosować ich nazw zamiennie ani traktować jako równoważnych markerów standaryzacji. Fenumannans® / Fenumannan® można opisywać jako markowy ekstrakt z nasion kozieradki standaryzowany na galaktomannany. Taki opis dotyczy pochodzenia surowca, części rośliny i wybranej frakcji składników, bez przypisywania mu konkretnych właściwości zdrowotnych jako faktu. Jak porównywać takie składniki bez wartościowania? Brandowane składniki można porównywać przez parametry opisowe, a nie przez „skuteczność” lub „moc”. Bezpieczne kryteria to kategoria składnika, pochodzenie, szczep lub frakcja, marker standaryzacji, ilość w porcji, aktywność enzymatyczna, zakres badań i obecność w formulacji. Składnik Kategoria Główny parametr opisu LactoSpore® probiotyk szczep i liczba CFU/spores LactoWise® kompleks probiotyczno-prebiotyczny szczep + galaktomannan Inavea® składnik błonnikowy/prebiotyczny wariant surowca i zawartość błonnika DigeZyme® kompleks enzymatyczny skład enzymów i aktywność Ekstrakty z kozieradki składniki botaniczne frakcja i standaryzacja Produkty Biowen zawierające wybrane brandowane składniki Wybrane brandowane składniki występują w suplementach Biowen jako elementy formulacji wieloskładnikowych. Poniższe zestawienie przedstawia neutralny opis surowców, ich ilości w porcji i pozostałych elementów składu. EnzyMax Complex+ Biowen Preparat w kapsułkach zawierający 150 mg kompleksu DigeZyme®: alfa-amylaza 3600 U, neutralna proteaza 900 U, celulaza 30 U, laktaza 600 U i lipaza 150 U. Formuła zawiera także 100 mg Inavea™, 10 mg LactoWise® Complex, w tym 0,15 mld Bacillus coagulans MTCC 5856 i 4,5 mg galaktomannanu, oraz 10 mg LactoSpore® – 0,15 mld Bacillus coagulans MTCC 5856. W składzie występują również papaina, bromelaina, ekstrakt z rozmarynu, betaina HCl, laktoferyna, lizozym, nukleotydy i witaminy z grupy B. Berberyna Complex+ Biowen Preparat w kapsułkach zawierający ekstrakt z nasion kozieradki Fenumannans® [DER 4:1] – 30 mg, w tym 60% galaktomannanu – 18 mg. Formuła zawiera również ekstrakt z korzenia berberysu [DER 60:1], standaryzowany na 97% chlorowodorku berberyny, oraz ekstrakt z liści morwy białej DER 10:1. Obecność brandowanego składnika potwierdza zastosowanie określonego surowca, ale nie jest samodzielnym potwierdzeniem właściwości całej formulacji. Przy interpretacji składu znaczenie mają ilość składnika w porcji, poziom standaryzacji, aktywność enzymatyczna, deklarowana liczba mikroorganizmów, pozostałe składniki oraz zalecany sposób stosowania produktu. Komunikacja, bezpieczeństwo i stosowanie W przypadku brandowych składników sama nazwa handlowa nie mówi jeszcze wszystkiego. Warto sprawdzić dokładny skład, zastosowaną ilość, standaryzację oraz to, czego rzeczywiście dotyczyły dostępne badania. Ma to szczególne znaczenie w przypadku probiotyków, ekstraktów roślinnych czy kompleksów enzymatycznych. Wyniki uzyskane dla konkretnego szczepu, surowca lub dawki nie muszą dotyczyć innego składnika ani gotowego suplementu, nawet jeśli ich nazwy lub skład wydają się podobne. Dlatego przy wyborze produktu warto patrzeć nie tylko na to, co znajduje się na froncie opakowania, ale przede wszystkim na pełny skład i ilość poszczególnych składników w zalecanej porcji. Podsumowanie Brandowane składniki stosowane w suplementach mogą różnić się kategorią, specyfikacją i sposobem opisu. Sama nazwa handlowa nie wystarcza do oceny surowca, dlatego warto zwracać uwagę na jego pochodzenie, standaryzację, aktywność enzymatyczną, nazwę szczepu, zawartość wybranej frakcji oraz ilość w porcji. LactoSpore® odnosi się do konkretnego szczepu probiotycznego, natomiast LactoWise® łączy szczep z komponentem prebiotycznym. Inavea® obejmuje składniki błonnikowe lub prebiotyczne, a DigeZyme® jest kompleksem enzymatycznym o określonej specyfikacji producenta. Ekstrakty z kozieradki należy opisywać przez pochodzenie, część rośliny, frakcję składników i poziom standaryzacji. W komunikacji dotyczącej takich surowców trzeba unikać niezatwierdzonych oświadczeń zdrowotnych, sugestii działania leczniczego oraz wartościujących porównań między składnikami.