Jony magnezu a cytrynian magnezu – czym się różnią?
Jony magnezu (Mg²⁺) to naładowane cząstki tego pierwiastka, a cytrynian magnezu to związek magnezu z kwasem cytrynowym. Dlatego 1000 mg cytrynianu magnezu nie oznacza 1000 mg samego magnezu.
Wyobraź sobie dwa opakowania. Na jednym duży napis 800 mg, na drugim 125 mg. Wybór wydaje się oczywisty, dopóki nie przeczytasz drobnego druku. 800 mg może być masą całego związku – np. 800 mg cytrynianu to ok. 120 mg magnezu, czyli mniej niż 125 mg z drugiego opakowania.
Przy wyborze suplementu sprawdzaj więc ilość magnezu elementarnego, czyli samego pierwiastka, bez pozostałych składników związku. Pomocny jest też procent RWS, czyli referencyjnej wartości spożycia. Dla magnezu 100% RWS wynosi 375 mg.
Ile magnezu dziennie przyjmować?
Dorosły mężczyzna potrzebuje ok. 400–420 mg magnezu dziennie, a kobieta ok. 310–320 mg. To ilość z całej diety, a nie z samego suplementu – garść pestek dyni (ok. 30 g) dostarcza ok. 150 mg magnezu. Z suplementów nie przyjmuj więcej niż 250 mg magnezu dziennie, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Większą porcję możesz podzielić na 2–3 części i przyjmować je z posiłkami. W trakcie jedzenia magnez rzadziej powoduje dyskomfort w brzuchu.
Czy magnez można przedawkować? Przy zdrowych nerkach nadmiar magnezu jest wydalany z moczem. Zbyt duża ilość z suplementu najczęściej kończy się biegunką. Groźny nadmiar zdarza się rzadko, głównie u osób z chorobą nerek.
Z czym można, a z czym nie wolno łączyć magnezu?
Magnez możesz łączyć m.in. z witaminą D, witaminą B6 i potasem. Nie przyjmuj go jednak w tym samym czasie co żelazo, wapń i niektóre leki.
Ostrożności wymagają:
- Żelazo i wapń – mogą utrudniać wchłanianie magnezu, dlatego najlepiej przyjmować je o innej porze dnia.
- Niektóre antybiotyki i leki na osteoporozę – magnez może ograniczać wchłanianie antybiotyków z grupy tetracyklin i fluorochinolonów oraz bisfosfonianów. Konieczne jest zachowanie odpowiednich odstępów między preparatami, zgodnie z ulotką leku.
- Leki przeczyszczające i leki na nadkwasotę z magnezem – razem z suplementem mogą dostarczyć za dużo magnezu, zwłaszcza przy chorobie nerek.
- Leki z lewodopą, czyli substancją stosowaną w chorobie Parkinsona – witamina B6 dodawana do magnezu może osłabiać działanie niektórych z nich.
Uważaj też na leki moczopędne i długo przyjmowane leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego, stosowane m.in. przy zgadze. Mogą obniżać poziom magnezu, dlatego przy ich stosowaniu ilość magnezu warto ustalić z lekarzem.
Co mówią badania?
Badania wskazują, że tlenek magnezu wchłania się wyraźnie słabiej niż cytrynian, mleczan czy chlorek. Pokazują też, że wielkość porcji i sposób przyjmowania mają istotny wpływ na biodostępność magnezu.
W badaniu porównującym cztery preparaty wchłanianie magnezu z tlenku wynosiło około 4%. Chlorek, mleczan i asparaginian magnezu charakteryzowały się istotnie większą i zbliżoną do siebie biodostępnością.
W badaniu z udziałem 46 osób, które przez 60 dni przyjmowały 300 mg magnezu dziennie, cytrynian powodował największy średni wzrost stężenia magnezu w surowicy spośród badanych preparatów. Cytrynian i chelat aminokwasowy wykazywały również większą biodostępność niż tlenek, ocenianą na podstawie wydalania magnezu z moczem. W przypadku tlenku nie zaobserwowano istotnych różnic względem placebo w ocenianych parametrach.
Przegląd badań z 2017 roku wskazuje, że z kilku mniejszych porcji w ciągu dnia wchłania się procentowo więcej magnezu niż z jednej dużej. Na jego przyswajalność wpływają również skład diety, rozpuszczalność związku i aktualne zaopatrzenie organizmu w magnez.