Co to jest witamina C?
Witamina C to nazwa obejmująca związki wykazujące aktywność witaminową kwasu L-askorbinowego, czyli organicznego związku chemicznego niezbędnego do prawidłowego działania organizmu. Człowiek nie potrafi go samodzielnie wytworzyć, ponieważ nie posiada funkcjonalnego enzymu oksydazy L-gulonolaktonowej, niezbędnego do ostatniego etapu syntezy witaminy C. Dlatego musisz dostarczać ją z pożywieniem lub, jeśli istnieje taka potrzeba, z suplementami.
Witamina C rozpuszcza się w wodzie, więc organizm nie odkłada jej w tkance tłuszczowej, a jej nadmiar jest w większym stopniu wydalany z moczem. Organizm posiada jednak pewne zasoby witaminy C w tkankach, dlatego nie jest prawdą, że nie magazynuje jej wcale. Z tego powodu potrzebujesz jej regularnie, najlepiej każdego dnia.
Wzór i budowa witaminy C
Wzór sumaryczny witaminy C, czyli zapis liczby atomów każdego pierwiastka w cząsteczce, to C₆H₈O₆. Cząsteczka ma sześć atomów węgla i budowę zbliżoną do glukozy, czyli cukru prostego, z którego powstaje witamina C u części zwierząt. Aktywną biologicznie formą jest kwas L-askorbinowy.
Budowa cząsteczki wyjaśnia jej właściwości:
- Pierścień laktonowy – pięcioczłonowy pierścień z atomem tlenu, który nadaje cząsteczce stabilność.
- Układ enediolowy – dwie grupy hydroksylowe, czyli grupy złożone z tlenu i wodoru, przy wiązaniu podwójnym między atomami węgla. Ten fragment łatwo oddaje elektrony i odpowiada za działanie przeciwutleniające.
- Grupy hydroksylowe w łańcuchu bocznym – wiążą cząsteczki wody, dlatego witamina C dobrze się w niej rozpuszcza.
Kwas D-izoaskorbinowy, zwany też kwasem erytorbowym, ma podobną budowę, ale znacznie słabszą aktywność witaminową. Stosuje się go w żywności jako konserwant oznaczany symbolem E315.
Właściwości i działanie witaminy C
Witamina C to biała, krystaliczna substancja o kwaśnym smaku, dobrze rozpuszczalna w wodzie. Pod wpływem ciepła, światła i tlenu szybko traci aktywność, dlatego jej zawartość spada podczas gotowania i długiego przechowywania żywności. W organizmie działa głównie jako przeciwutleniacz, czyli składnik chroniący komórki przed uszkodzeniami.
Działanie przeciwutleniające przebiega w kilku krokach:
- Witamina C oddaje elektrony reaktywnym związkom, ograniczając ich potencjał utleniający.
- Sama przechodzi wtedy w kwas dehydroaskorbinowy.
- Organizm może ten kwas ponownie zamienić w witaminę C.
- Witamina C odnawia też aktywną formę witaminy E, innego przeciwutleniacza.
Wchłanianie zależy od dawki. Przy spożyciu 30–180 mg dziennie organizm przyswaja około 70–90% witaminy C, a powyżej 1000 mg odsetek ten może spaść poniżej 50%. Niewchłonięta część pozostaje w przewodzie pokarmowym, natomiast witamina C, która została wchłonięta, ale przekracza możliwości jej wykorzystania i zatrzymywania przez organizm, jest w większym stopniu wydalana z moczem. Dlatego mniejsze porcje w ciągu dnia mogą zapewniać wyższą procentową przyswajalność niż jedna bardzo duża dawka.