Suplementy diety są żywnością, więc nie leczą chorób i nie zastępują leku przepisanego przez lekarza.
W przypadku suplementów diety zawierających składniki mineralne stosuje się również wytyczne dotyczące tolerancji deklarowanej zawartości składników. Przy kontroli oznakowania przewidują one zazwyczaj zakres od −20% do +45%, uwzględniający m.in. zmienność zawartości i niepewność pomiaru. Nie oznacza to jednak dowolności w deklarowaniu składu.
Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe badania jakościowe suplementów. Niektórzy producenci udostępniają wyniki analiz potwierdzających zawartość składników aktywnych, czystość mikrobiologiczną czy brak przekroczeń dopuszczalnych poziomów zanieczyszczeń.
Magnez i potas bez recepty – jak sprawdzić status preparatu?
Status preparatu z magnezem i potasem sprawdzisz po oznaczeniu na opakowaniu, numerze pozwolenia i wpisie w urzędowym rejestrze. Miejsce zakupu nie przesądza o kategorii, bo w aptece kupisz zarówno leki, jak i suplementy diety. Leki mają numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, natomiast suplementy diety muszą być oznaczone określeniem „suplement diety”.
Status sprawdzisz w pięciu krokach:
- Znajdź na opakowaniu oznaczenie: lek lub suplement diety
- Poszukaj numeru pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, bo mają go tylko leki.
- Wpisz nazwę preparatu w Rejestrze Produktów Leczniczych dostępnym za pośrednictwem URPL.
- Jeśli preparat jest suplementem, sprawdź jego zgłoszenie w Rejestrze Produktów GIS na stronie rejestrzp.gis.gov.pl.
- Przeczytaj ulotkę lub etykietę: lek podaje wskazania, przeciwwskazania i działania niepożądane, a suplement zalecaną porcję dzienną.
Wśród leków bez recepty są preparaty łączące magnez i potas w formie soli organicznych, na przykład asparaginianów. Mają wskazania do uzupełniania niedoborów obu pierwiastków oraz do stosowania przy niemiarowości serca związanej z tymi niedoborami.
Lek bez recepty nadal wymaga stosowania zgodnie z ulotką. Magnez i potas mogą wchodzić w interakcje z antybiotykami z grupy tetracyklin, lekami nasercowymi z grupy glikozydów naparstnicy i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Potas na receptę – kiedy stosuje się lek?
Leki zawierające potas, najczęściej w postaci chlorku potasu, stosuje się w zapobieganiu i leczeniu hipokaliemii, czyli obniżonego stężenia potasu we krwi. W zależności od preparatu mogą być dostępne na receptę lub bez recepty. Elektrolity, czyli jony obecne w płynach ustrojowych, takie jak potas, sód i magnez, uczestniczą w przewodzeniu impulsów nerwowych, regulacji gospodarki wodnej oraz prawidłowej pracy mięśni, w tym mięśnia sercowego. Niedobór potasu potwierdza badanie jego stężenia we krwi, a dawkę leku dobiera lekarz na podstawie wyników badań, objawów i przyczyny niedoboru.
Hipokaliemia najczęściej wynika z utraty potasu z organizmu. Do takiej utraty prowadzą:
- uporczywa biegunka lub wymioty,
- stosowanie leków przeczyszczających,
- leki moczopędne pętlowe i tiazydowe, czyli zwiększające wydalanie moczu,
- bardzo silne pocenie się,
- niski poziom magnezu, który utrudnia uzupełnienie potasu.