Witamina C w tabletkach, proszku i kroplach – jaka forma jest najlepsza?

Jaka forma witaminy C sprawdzi się u dzieci?

U dzieci o formie witaminy C decyduje przede wszystkim wiek i umiejętność połykania. Dla niemowląt i małych dzieci stosuje się krople lub płynne preparaty, dla starszych pastylki do ssania, a dla dzieci szkolnych tabletki. Dawkę ustal według ulotki, a u niemowląt i małych dzieci zgodnie z zaleceniem lekarza lub farmaceuty, bo przy małych porcjach błąd ma duże znaczenie.

• Niemowlęta i małe dzieci – krople dodawane do mleka, herbaty lub soku. Ulotki niektórych kropli dopuszczają podawanie od 28. dnia życia, a w innych dzieciom do 3. roku życia zalecają podawanie po uzgodnieniu z lekarzem. U karmionych piersią noworodków dodatkowa witamina C rzadko bywa potrzebna, dlatego suplementację skonsultuj z lekarzem.
• 2–3 lata – smakowe syropy lub proszki do rozpuszczania.
• Od 3. lub 6. roku życia – pastylki i tabletki do ssania, zależnie od preparatu.
• Dzieci szkolne – tabletki, jeśli dziecko potrafi je połykać.
• Od 12. roku życia – tabletki musujące, na przykład w preparatach leczniczych o dawce 1000 mg.

Czy naturalna witamina C jest lepsza od syntetycznej?

Naturalna witamina C nie jest przyswajana lepiej niż syntetyczna, bo oba rodzaje to ten sam związek, czyli kwas L-askorbinowy. Kwas askorbinowy z suplementu ma taką samą biodostępność, czyli stopień przyswajania, jak ten występujący w żywności. Każda witamina C wykorzystywana przez organizm jest prawoskrętna, czyli skręca światło spolaryzowane w prawo, więc hasło lewoskrętna witamina C nie opisuje innej formy tej witaminy.

• Kwas askorbinowy – najczęstsza postać witaminy C w suplementach, wytwarzana przemysłowo i niezawierająca dodatków roślinnych.
• Acerola i dzika róża – ekstrakty z owoców, które oprócz witaminy C zawierają inne składniki roślinne. W tabletce do ssania z aceroli o masie 471 mg jest 80 mg witaminy C, a w 400 mg ekstraktu z dzikiej róży 280 mg.
• Askorbiniany – sole kwasu askorbinowego, na przykład sodu i wapnia, spotykane w niektórych tabletkach.

Przy wyborze porównuj dawkę witaminy C na etykiecie i skład produktu.

Jak dobrać dawkę witaminy C do wybranej formy?

Dawkę witaminy C dobierasz, odczytując z etykiety liczbę miligramów w jednej porcji. Etykiety podają ją także jako procent referencyjnej wartości spożycia (RWS): 200 mg to 250%, 500 mg to 625%, a 1000 mg to 1250%. Wartości powyżej 100% są typowe dla suplementów.

• Pastylki do ssania – kilkadziesiąt miligramów w sztuce.
• Tabletki i kapsułki – 200–1000 mg w sztuce.
• Krople – 100 mg w 1 ml.
• Proszek – 1000 mg w 1 g.
• Shoty i napoje – od 80 mg w 100 ml do 1000 mg w porcji.

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) nie ustalił dla witaminy C górnego tolerowanego poziomu spożycia, czyli największej dziennej ilości, która nie powinna szkodzić. Niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) przyjmuje jako punkt odniesienia 1000 mg witaminy C dziennie z suplementów, a w USA górna granica dla dorosłych ze wszystkich źródeł wynosi 2000 mg.

Kiedy witamina C może szkodzić i komu nie służy?

Witamina C w wysokich dawkach z suplementów może wywołać dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, skurcze brzucha i zgaga. Niektóre osoby powinny skonsultować suplementację z lekarzem, zanim zaczną przyjmować witaminę C. Ulotki i etykiety wymieniają przede wszystkim następujące sytuacje:

• Kamica nerkowa – czyli tworzenie się kamieni w nerkach. Duże dawki witaminy C mogą zwiększać wydalanie kwasu szczawiowego, co sprzyja powstawaniu kamieni.
• Zaburzenia gospodarki żelaza – witamina C zwiększa wchłanianie żelaza, dlatego osoby z hemochromatozą, czyli chorobą nadmiernego gromadzenia żelaza, nie powinny przyjmować wysokich dawek bez konsultacji.
• Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej i choroby nerek – ulotki wskazują konieczność konsultacji z lekarzem. Pierwsze z tych zaburzeń dotyczy działania enzymu w krwinkach czerwonych.
• Leczenie onkologiczne – witamina C i inne przeciwutleniacze mogą wchodzić w interakcje z chemioterapią i radioterapią.
• Statyny – to leki obniżające cholesterol, a przy ich łączeniu z przeciwutleniaczami lekarz może kontrolować poziom lipidów.
• Badania laboratoryjne – wysokie dawki mogą zafałszować wyniki, na przykład testu na glukozę w moczu i testu na krew utajoną w kale.
• Ciąża i karmienie piersią – etykiety wielu preparatów zalecają konsultację z lekarzem.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli dolegliwości żołądkowe nie ustępują po zmniejszeniu dawki albo przyjmujesz leki na stałe.