Przy mdłościach w pierwszym trymestrze łatwiej bywa połknąć małą kapsułkę albo przyjąć krople z posiłkiem. Liczba IU w jednej kropli zależy od preparatu, więc sprawdź ją w ulotce.
Jakie są skutki nadmiaru witaminy D3 w ciąży?
Nadmiar witaminy D3 w ciąży może prowadzić do zatrucia, którego głównym następstwem jest hiperkalcemia, czyli nadmierne stężenie wapnia we krwi. Do przedawkowania dochodzi najczęściej wskutek długotrwałego przyjmowania zbyt wysokich dawek lub jednoczesnego stosowania kilku preparatów zawierających witaminę D. Prawidłowa ekspozycja na słońce nie prowadzi do zatrucia witaminą D, ponieważ organizm posiada mechanizmy ograniczające jej nadmierną syntezę skórną.
Objawy nadmiaru mogą obejmować:
- nudności, wymioty i brak apetytu,
- silne pragnienie i częste oddawanie moczu,
- zaparcia i bóle brzucha,
- osłabienie, senność i zaburzenia koncentracji.
Utrzymująca się hiperkalcemia może obciążać nerki i serce, a w ciąży może niekorzystnie wpływać na rozwój dziecka. Przy podejrzeniu nadmiaru:
- Odstaw preparaty z witaminą D3.
- Skontaktuj się z lekarzem.
- Wykonaj badanie 25(OH)D oraz stężenia wapnia we krwi.
- Zabierz na wizytę opakowania wszystkich przyjmowanych preparatów.
Z czym nie wolno łączyć witaminy D3 w ciąży?
Nie istnieje jedna lista preparatów, których bezwzględnie nie wolno łączyć z witaminą D3 podczas ciąży. Niektóre połączenia wymagają jednak szczególnej ostrożności, ponieważ mogą wpływać na wchłanianie witaminy D lub gospodarkę wapniowo-fosforanową. Nie należy samodzielnie odstawiać leków zaleconych przez lekarza. Najczęstsze połączenia wymagające ostrożności to:
- Wysokie dawki wapnia – razem z D3 mogą nadmiernie zwiększyć stężenie wapnia, więc łączną dawkę ustal z lekarzem, zwłaszcza przy chorobach nerek. Nie oznacza to jednak, że suplementacja wapnia i witaminy D jest przeciwwskazana. W określonych sytuacjach klinicznych oba składniki mogą być stosowane jednocześnie.
- Multiwitaminy i preparaty prenatalne z D3 – zawierają własną porcję witaminy, więc zsumuj dawki ze wszystkich źródeł.
- Tiazydowe leki moczopędne – zmniejszają wydalanie wapnia z moczem, co w połączeniu z D3 zwiększa ryzyko hiperkalcemii.
- Glikozydy nasercowe – hiperkalcemia może zwiększać toksyczność leków takich jak digoksyna i ryzyko zaburzeń rytmu serca.
- Leki przeciwpadaczkowe i glikokortykosteroidy – mogą zmieniać zapotrzebowanie na witaminę D, więc dawkę D3 ustala lekarz.
- Leki zmniejszające wchłanianie tłuszczów – mogą osłabiać wchłanianie D3, dlatego lekarz lub farmaceuta zaleci odstęp czasowy między preparatami.
Witamina D3 w czasie karmienia piersią
W czasie karmienia piersią zaleca się dalej przyjmować witaminę D3, zwykle w dawce 1500–2000 IU na dobę, czyli takiej jak w ciąży. Witamina D przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, więc pokarm sam nie pokrywa zapotrzebowania dziecka. Dlatego niemowlę karmione piersią otrzymuje własny suplement witaminy D, o który zapytaj pediatrę.
Czy i jak suplementować witaminę D3 podczas karmienia?
Tak, podczas karmienia piersią suplementuj witaminę D3, najlepiej dobierając dawkę do wyniku badania 25(OH)D. Preparat stosowany w ciąży możesz zwykle kontynuować w tej samej dawce, o ile lekarz nie zaleci zmiany.
Dawka przyjmowana przez mamę nie zastępuje suplementu dla dziecka. Niemowlę karmione piersią zwykle otrzymuje 400 IU witaminy D dziennie od pierwszych dni życia, a o dawce decyduje pediatra. Nie podawaj dziecku dodatkowych ilości z własnego preparatu.
Kiedy skonsultować się z lekarzem w sprawie witaminy D3?
Witaminę D3 warto omówić z lekarzem prowadzącym ciążę, zwłaszcza podczas ustalania całego schematu suplementacji prenatalnej. Szczególnej konsultacji wymagają choroby przewlekłe, stosowanie leków wpływających na metabolizm witaminy D oraz nieprawidłowe wyniki badań. Konsultacji wymagają zwłaszcza sytuacje:
- choroby nerek lub kamica nerkowa,
- nadczynność przytarczyc, czyli gruczołów regulujących poziom wapnia,
- choroby jelit i wątroby zaburzające wchłanianie tłuszczów oraz stan po operacjach bariatrycznych, czyli odchudzających żołądek,
- choroby, którym towarzyszy podwyższone stężenie wapnia we krwi,
- otyłość lub niska masa ciała,
- przyjmowanie leków wpływających na gospodarkę wapniowo-fosforanową,
- wynik 25(OH)D poniżej 20 ng/ml albo powyżej 50 ng/ml,
- plan przyjmowania dawki wyższej niż 2000 IU na dobę,
- uporczywe nudności, wymioty, silne pragnienie lub zaparcia.
Zabierz na wizytę listę wszystkich przyjmowanych suplementów i leków.
